Зборник на Миладиновци/ Самовилско ѕидање

Велигденска Самовилско ѕидање

од Браќа Миладиновци
Сонцено ми је на заод
на современ македонски правопис


Нов правопис Стар правопис

Град градила Самовила
Ни на небо, ни на земи,
Туку така под облака;
Што диреѕи ми редеше
’Се јунаци отбирани.
Што парнаци ми редеше
’Се девојки отбирани;
Што пенџери ми редеше
 ’Се дечина отбирани.
Едно не је дофтасало
То’а што је спроти сонце.
Марко имат машко дете
Машко дете прегалено;
и го зеде машко дете,
Да го кла’ит на прозирци.
 Марко е се милно молит:
„Самовило мила сестро!
Тебе ти се милно мољам,
Да ми гледаш машко дете;
То’а ми је прегалено,
Брго вода да му даваш!”

Градъ градила Самовила
Ни на небо, ни на земи,
Туку така подъ облака;
Що диредзи ми рѣдеше
’Се юнаци отбирани.
Що парнаци ми рѣдеше
’Се девойки отбирани;
Що пенджери ми рѣдеше
 ’Се дечина отбирани.
Едно не ѥ дофтасало
То’а що ѥ спроти сѫнце.
Марко иматъ мѫшко дете
Мѫшко дете прегалено;
и го зеде мѫшко дете,
Да го кла’итъ на прозирци.
 Марко ѣ сѣ милно молитъ:
„Самовило мила сестро!
Тебѣ ти сѣ милно молямъ,
Да ми гледашъ мѫшко дете;
То’а ми ѥ прегалено,
Бѫрго вода да му давашъ!”